اینجا دیگر هرگز به روز رسانی نخواهد شد
نه اینکه ننویسم ... که نوشتن تنها مرهم زخم هاست
اما اینجا نه
نه اینکه اینجا رو دوست نداشته باشم ... که بی نهایت به (آهو) ی بلاگفایی خودم عشق می ورزم، به ثبت کننده ی لحظه های مهم زندگیم
اما اینجا لو رفت
اینجا رو کسی نمی شناخت
صاحبش رو نمی شناخت
حرف هاش رو با واقعیاتش نمی سنجید
جایی رو می خوام تا همه حرف هام رو بدون سانسور بنویسم
بدون ترس از شناخته شدن
بدون دلهره نگاه های مشکوک
بدون هیچ دل نگرانی
...
آدرس جدید هم هر وقت آماده شد، به هر کی دلم بخواد می دم
نه خواننده ی پر و پا قرص می خوام
و نه افزایش آمار بازدید
فقط جایی برای خودم بودن می خوام
پی نوشت: نمردیم، طولانی ترین پست هم اینجا نوشتیم
پی نوشت (۲) : دوستان مهربون و دوست داشتنی رو از یاد نخواهم برد و همیشه نوشته های زیباشون رو با جون و دل خواهم خوند
+ نوشته شده توسط آهو در سه شنبه 1388/09/03 و ساعت
14 |